Juliusz Erazm Bolek
Juliusz Erazm Bolek to niepoprawny romantyk, udający, że twardo chodzi po ziemi. Jest wielkim przyjacielem Lolka i Toli. Uwielbia cieszyć się życiem. Dowiódł tego m.in. w tomikach poetyckich takich jak „Miniatury” (1987), „Prywatne zagrożenie” (1989), „Serce błyskawicy” (1994) „Sekrety życia. Kalendarz poetycki” (2000), „Ars poetica” (2001). Ponad to opublikował: "Teksty" (1985), "Nago" (1986), "Skróty szaleństwa" (1992). W 2009 roku ukazał się "Sens-or" - wybór najlepszych wierszy według Karola Samsela. Zależy mu na śmiechu, który uwalnia wolne rodniki czy coś takiego. Lubi wymyślać nowe, więc stworzył nowy termin literacki „Emaliowany felieton poetycki”. Znany jest z niekonwencjonalnych sposobów prezentowania poezji. Słynie z kontrowersyjnego wygłaszania wiersza „Och! Ziemio Ty Moja”, którego tytuł dał nazwę albumowi plakatów poetyckich również jego autorstwa. Lubi swoje wiersze wieszać na ulicach i drukować na naklejkach. Co roku pisze wiersze wielkanocne i bożonarodzeniowe, które trafiają do ludzi w formie pocztówek. Publikuje też kalendarze poetyckie. DO tej pory ukazały się "Flash" (2007) , Amor omnia" (2008) i "Staccato" (2009). Najbardziej znanym jego utworem jest poemat "Sekrety życia", który ma nawet własną stronę internetową www.life.art.pl .
Jest twórcą niezależnego pisma artystycznego „Enigma. Ludzie * Sztuka * Myśli” ( www.enigma.pl ), ukazującego się dzięki Sile Ducha. Czasem wygrywa konkursy, dostaje nagrody, a jego twórczość zasila różnego typu antologie. Wspiera ideologicznie Warszawski Festiwal Poezji Współczesnej. Swego czasu był osobą bardzo znaną w środowisku literackim i filmowym. Obecnie znajduje się w cieniu, dystansując się od „Wielkiego Halo!”. Jego hobby to oglądanie wschodów słońca i wylegiwanie się w jego promieniach. Pod tym ostatnim względem przypomina jaszczurkę, chociaż jest stałocieplny.
Członek Zarządu Głównego i Zarządu Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich. |
|





















